Μια καστανή και χυμώδης αντιλόπη χρυσή τελευταία με στοιχειώνει τρυφερά
Με τις θηλές της στητές σε εκείνο του μήλου το χρώμα καστανό και χρυσό

Και όχι στην πρώτή της νιότη την άχαρη, και στυφή
στης Λήδας αφιερωμένη τον παλμό, της Φάτα Μοργκάνα αντί
καθώς γέννας γλυκό φαίνεται να δώρισε καρπό ελαφρό,

Τον ανθό από τον ώριμο χρυσαφένιο της χυμό, αχ να γευτώ
Τα κόκκινα χείλη της τα μεταξένια και σαρκώδη ελαφρά, αν δαγκώσω
της ξανθής καστανής , της επιδερμίδάς της, υφή σε παιχνίδι να νιώσω,

της στιλπνής πλάτης της το χνούδι, ξανθό καστανό, απαλό ελαφρά
με τα χείλη υγρά να γευτώ, να μυρίσω
της καστανής και ξανθής αντιλόπης το όστρακο της γυμνό,
ξέπνοη καθώς λυσιμελής, από ερωτικό φρενήρη σπασμό, μια μονάχα στιγμή να αντικρύσω

Και μεμιάς εκεί στων μηρών της τον ασημένιο κρουνό της γλώσσας μου τη γεύση λεπτά να βαπτίσω
και μετά στο χρυσό και λευκό της λαιμό την ανάσα μου καυτή από ένθεη μανία ερωτική να βυθίσω.

Ποιος για αγάπη μιλά, τις βραχνές του οργασμού της φωνές, ελαφρώς σαδιστικά
Επιβάλλω στων σκέψεων μου αυτό, τον κρυφότερο πόθο μου, τον καστανό και χρυσό

Και στων μαλακών της γλουτών τα γυμνά μονοπάτια τα γλυπτά,
Το ροδί της παλάμης μου τύπωμα , ζωηρά να δηλώσω
Καθώς, ποταμός λαγαρός στης δίψας μου ελεύθερα το μύθο θα ενδώσω
την πνοή μου ας αφήσω μετά, την ανυπέρβλητη προαιώνια βαγγίνα ντεντάτα θεά μια στιγμή αν νικήσω.

Στρατής Φάβρος

11111

http://www.youtube.com/watch?v=g9iiK7q2RC4

Advertisements