Μια εξέγερση ελεύθερων συνειδήσεων θα χρειαζόμασταν. Είναι άραγε εφικτό;

Jose Saramago.

I

Και εντούτοις  το μέλλον κουβαλά αυτούσιες

τις αισθητικές αυταπάτες του παρόντος

και τις εικονογραφικές κάποιου

στρεβλώσεις παρελθόντος

σε μιαν εξιδανικευμένη και καθαρή

ηθικά, φόρμα εικονογραφική

b

Μου αρέσει λέω να σε βλέπω

ως κλαράκι λιγνό

σε άνεμο φθινοπωρινό,

από μια στ’ αγιάζι που δέρνεται πόα

κι που τις μυρωδιές της να ταξιδέψουν

λευτερώνει λίγες μονάχα, οιονεί ελπίδες

στιγμές μόνο μετρώντας για τον θρασύ χειμώνα.

Ένα κλαράκι  ατίθασο που μόνο

το μικρό κουτό κεφάλι ξεφυτρώνει

τον άνεμο για να ρωτά πως είναι το ταξίδι.

Είθε όταν εκείνη η ώρα φτάσει στο δρόμο του ίσια

 Σταθείς  ν’ αντιφωνήσεις ,  Ζήτω η Ζωή

Που πέρα ανθίζει

γ

Νομίζω πως με μια μας στάση, έχει να κάνει αμιγώς

Ηθική, σαν ο Θάνατος πολιτοφυλακή άνανδρα

Σε μια πλατεία τυφεκίζει

IV

Κάθε μας πράξη ανεξάρτητα αν

 δεν υποστηρίχτηκε από μια αισθητική θεωρία

τη στιγμή του γεγονότος δημιουργεί

την ανάγλυφη ηθική και αισθητική θεωρία της

e

Είναι πια τόσο πολυδιάστατη

του ανθρώπου η τραγωδία

καιι τα αρχαία της νερά

τους μαύρους και γοερούς του χειμώνα

χειμάρρους του παρόντος

να ιστορήσουν δεν μπορούν

στ

Καινούργιες ωδές για των σκλάβων

τις ατελεύτητες οδύνες

πως να γραφτούν, που ο λόγος εσίγησε

καθώς οι πληγές ανείπωτες χάσκουν

στα μικροαστικά μας σαλόνια

Δεν γνωρίζω τι την οργή σου θα κινήσει,

ο φόβος αυτός που τα μέλη σου δένει

είναι θάνατος πριν ο θάνατος αναπάντεχα

από του κόσμου τη θύελλα το ίχνος σου

ολότελα σβήσει

cropped-cebcceb5cf84cf81cf8c-cf83cf8dcebdcf84ceb1ceb3cebcceb1-cf86cf89cf84cebfceb3cf81cf86ceafceb1-acebdceb4cf81ceadceb1cf82-ceb4ceb7cebcceb7.jpg

Advertisements