Μια νύχτα που έσβηνε σε μιαν ακρογιαλιά σε πολύβουη ερημιά
Την ώρα που τα σείστρα του ήλιου πρωταντηχούσαν δειλά
Σε είδα να λάμπεις από οίστρο στα μάτια θολό
Κι ιδρώτα ασίγαστου πόθου από γλυκύ χρυσό

Σε κοίταζα, κι έκαιγα μέσα μου σ’ ονειρώδη φαντάσματα
Του κορμιού σου τον αλμυρό και παράνομο χυμό
Να γευτώ σ’ αγκαλιάσματα τα μεθυσμένα χαράματα

Και επήρα στον ώμο μου μια μονάχη κραυγή
Απελπισίας κατάθεση, από δειλίας μετάθεση
στης ημέρας που ερχόταν την πρωινή μαρμαρυγή

τι κι αν εχάραζε νέας ελπίδας το ηλιόφωτο κύμα
Η σκέψη σε κώμα, στης θλίψης το δώμα
Για σένα που έχασα σε μιας απόφασης το μετέωρο βήμα.

Στρατής Φάβρος

 

Lucien Clergue-Habillée de lumière Santa Barbara, USA, 2002

Lucien Clergue-Habillée de lumière Santa Barbara, USA, 2002

Advertisements