(Η Ομορφιά)

Σαν πέτρινο όνειρο Είμαι ωραία, ω θνητοί!
Και το στήθος μου, που ο καθένας έχει καμιά φορά πληγωθεί
Έχει στον ποιητή μιαν αγάπη για να εμπνέει γενεί
Αιώνια και σιωπηλή όπως το υλικό απ’ το οποίο έχει γεννηθεί

Στο θρόνο μου μέσα στο γαλάζιο όπως η σφίγγα αινιγματική κατοικώ,
Στο άσπρο των κύκνων την από χιόνι καρδιά μου ενοποιώ,
Καθώς την κίνηση που των γραμμών την αδιασάλευτη τάξη διαταράσσει μισώ,
Και ποτέ δεν κλαίω, ποτέ δεν γελώ.

Οι ποιητές, στη μεγαλοπρέπεια μου εμπρός,
Που τον αέρα της έχω δανείστει απ΄τα μνημεία τα πλέον ευγενή                                Τις μέρες τους χαλνούν σε σπουδές που κώδικας επιβάλλει αυστηρός,

Γιατί έχω, τους υπάκουους αυτούς για να θέλγω εραστές
Αγνούς καθρέφτες που σε όλα τα πράγματα την πιο όμορφη φόρμα εισφέρουν:
Τα μάτια μου, τα μεγάλα μου μάτια που αιώνια φώτα προσφέρουν!

Μετάφραση/απόδοση : Στρατής. Φάβρος
Κάρολος Μπωντλαίρ, Τα Άνθη του Κακού [Les Fleurs du Mal,]

La Beauté
Je suis belle, ô mortels! comme un rêve de pierre,
Et mon sein, où chacun s’est meurtri tour à tour,
Est fait pour inspirer au poète un amour
Eternel et muet ainsi que la matière.

Je trône dans l’azur comme un sphinx incompris;
J’unis un coeur de neige à la blancheur des cygnes;
Je hais le mouvement qui déplace les lignes,
Et jamais je ne pleure et jamais je ne ris.

Les poètes, devant mes grandes attitudes,
Que j’ai l’air d’emprunter aux plus fiers monuments,
Consumeront leurs jours en d’austères études;

Car j’ai, pour fasciner ces dociles amants,
De purs miroirs qui font toutes choses plus belles:
Mes yeux, mes larges yeux aux clartés éternelles!

— C h a r l e s B a u d e l a i r e

935984_10201679494183261_420576627_n

http://monopoihmata.blogspot.gr/2009/09/iv-correspondances-xvii-la-beaute.html

http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/charles_baudelaire_poems.htm

Advertisements