Karl Struss from '48 Photographs of the Female Figure', 1917

[ Karl Struss from ’48 Photographs of the Female Figure’, 1917 ]

“Qed’ und leer das Meer”

Kαι καθώς ο χρόνος του έρεε
και σιγά σιγά έπινε της συνήθειας
το δηλητήριο,
που θα τον οδηγούσε στο Θάνατο
που ήταν ο Θάνατος ,
κι ήταν ήδη πράσινος και χλωμός
και ξόρκιζε την αυταπάτη με ιδέες,
με εκλεκτά κρασιά του μικρού του ύψους,
φτηνές μικροαστικές εμπορικές
απομιμήσεις πολυτέλειας ρηχές
και τέλμα, στοχαζόμενος μεγάλα μικρά
το πνεύμα άδειο και συντετριμμένο,
κι ολοένα έπινε το δηλητήριο των μικρών
φυλακών, ήξερε και ήξερε,
όταν,
μια μικρή λευκή απροσδόκητη
στιγμή, κόκκινη με φακίδες καστανές
που μύριζε γλυκό γαλάκτωμα λευκό
και ένα χαμόγελο γλυκό παιδικότο τυχαίο που λέγουμε Θεό
δάκρυσε στη λάθος του ζωή
Ποιο είναι το νόημα της ζωής,
Αν τη στιγμή ξεχνάς και ζείς ;

O Έρωτας και ο Θάνατος είναι συγγενείς
γιατί είναι – οι πιο μεγάλοι φόβοι. –

Στρατής. Φάβρος Τη μικρή Ανοιξη του 2013

 

 

 

Advertisements